Een van de beste manieren om samen gezond van lijf en geest
te blijven is door steeds nieuwe uitdagingen aan te gaan. Dit geldt ook als je
al op leeftijd bent. Ouder worden hoeft niet te betekenen dat je alleen nog
maar met natte ogen achter de geraniums gaat zitten, tevergeefs wachtend op je
kinderen of commentaar leverend op de mensen die er voorbij komen.
Veel beter is het om actief op zoek te gaan naar manieren om
je leven nieuwe inhoud te geven.
Dood gaan we uiteindelijk allemaal, maar liever niet onwennig
zittend in onze eigen ontlasting, soms kwijlend of happend naar lucht, terwijl
we helemaal zijn opgebrand.
Als je de kans hebt om nog wat moois te maken van de laatste
jaren van je leven moet je dit doen. Daarmee stel je de niet zo verheven
situatie die ik zoeven beschreef misschien zo lang mogelijk uit.
Zo is, sinds we besloten hebben om ons huis te verkopen en
op zoek te gaan naar andere woonruimte in Overijssel, er een wereld van nieuwe mogelijkheden
voor ons open gegaan. En houden we het de komende jaren spannend.
Paula kijkt bijna elke dag gretig op internet welke huizen
er te koop staan en maakt daar aantekeningen van. Daarna kruipen wij knus bij elkaar op de bank
om ons te verkneukelen over de woningen, waarvan er straks misschien een door
ons zal worden bewoond. Of troosten we elkaar als we zien dat er weer een beoogd
‘droomhuis’ is verkocht.
Het is verrassend wat er allemaal wordt aangeboden binnen
ons budget.
Woningen met een woonoppervlakte van minstens 150 vierkante
meter en met een tuin van 200 vierkante meter zijn geen uitzondering.
Enkele woningen hebben we inmiddels met een makelaar
bekeken. Leuk en leerzaam.
Maar we werden er allebei wel erg hebberig van. Gelukkig
zagen we dat op tijd in. Overhaast een besluit nemen is nooit goed en zeker
niet als je een woning wil kopen. Beter dat ene ‘droomhuis’ misgelopen dan
straks wakker te worden in een nachtmerrie. Te vaak kiezen mensen een huis
zoals zij hun partner hebben gekozen. Twee op de drie hebben daar al binnen zeven
jaar spijt van. Toch zo’n 66%.
Omdat we geen dubbele woonlasten willen hebben leek het ons daarom
beter om voortaan alleen nog maar echt te gaan kijken als we onze eigen woning hebben
verkocht.
Elf verhuisdozen heb ik inmiddels gevuld met spulletjes die
eigenlijk overbodig zijn, maar waarvan je moeilijk afstand doet. En via
marktplaats ben ik begonnen om spullen te verkopen die niet alleen hier maar
ook straks in een ander huis mogelijk in de weg staan.
Allebei vinden we het enorm spannend. Want waar we nu al zo’n
dertig jaar wonen hebben we het eigenlijk erg naar ons zin. En we moeten maar
afwachten hoe dit straks zal zijn.
In ieder geval hebben we afgesproken dat we straks waar we
gaan wonen op zoek gaan naar een klaverjasvereniging. Volgens ons een goede
manier om op een leuke wijze te integreren en nieuwe mensen te ontmoeten. En
ons over het gevoel heen te zetten van gemis dat ongetwijfeld nog komen gaat.
