Pinksterweekend Buitenkunst

Het is al weer een week geleden dat ik op een zonnige middag mijn kleine tentje in Drenthe opzette tussen de bomen op het terrein waar het pinksterweekend van Buitenkunst werd georganiseerd. Achteraf bleek de plek waar ik dat had gedaan goed uitgekozen.  Terwijl ze elders nagenoeg bijna overal tegen elkaar stonden met hun tent, had ik voldoende ruimte om mij heen. Van de drukte heb ik daarom nauwelijks enige last gehad. En er waren toch zo’n achthonderd mensen.

Er was weer een ruim en gevarieerd programma aanbod en overal kwam ik bekende gezichten tegen, zowel bij de deelnemers als bij de docenten die de workshops begeleidden.

Nog steeds ken ik veel namen niet, want net als in een kroeg kun je soms een hele avond met iemand een goed gesprek voeren zonder dat er namen worden uitgewisseld. Maar een bekend gezicht zien en zo af en toe een kort praatje met elkaar vind ik altijd leuk. Namen en andere persoonlijke gegevens zijn dan soms overbodig.

Mijn alcoholconsumptie heb ik beperkt gehouden. Een klein flesje wijn, twee blikjes bier en twee glazen whisky over drie avonden en nachten is niet veel.  En geblowd heb ik al helemaal niet.

Dat is me goed bevallen, want door de kou ’s nachts sliep ik slecht en als je lijf dan ook nog vol lichaamsvreemde pretstofjes zit en je al boven de zestig bent zie je er ’s morgens helemaal erg verloederd uit. Laat ik maar zeggen dat het nu wel mee viel, al weet ik natuurlijk wel beter.

Alles was weer als vanouds geweldig. De mensen, de programma’s, de presentaties, het vuur en de sfeer. Na ruim dertig jaar Buitenkunst ben ik natuurlijk niet geheel onbevooroordeeld en bovendien zal er ook wel sprake zijn van enige cognitieve dissonantie. Want wat is er nu zo fantastisch aan als je op de vierde rij bij het vuur staat te koukleumen en je pas om half twee voldoende dicht bij het vuur kunt gaan zitten om het een beetje warm te krijgen? En is het nu echt zo ontzettend leuk om ruim twee uur met een vriendelijke nerd over allerlei onderwerpen een diepzinnig gesprek te voeren, terwijl je dat gesprek liever zou hebben gehad met een aantrekkelijke vrouw? Wat overigens ook is gebeurd.

Bij Buitenkunst heb ik al zo vaak van die kleine, intens mooie momenten beleefd dat mijn mindset inmiddels al helemaal gericht is op het ontvangen van deze oh zo persoonlijke cadeautjes. Waarbij ik, hoe drakerig het ook mag klinken, soms overvloei van dankbaarheid. Als ik dan een brok krijg in mijn keel van ontroering of de traantjes over mijn wangen lopen zal een nuchter mens waarschijnlijk zeggen dat ik mogelijk wat gestrest of oververmoeid moet zijn geweest. Hoe anders zijn die gevoelens immers te verklaren? Het weke gevoel dat ik kreeg toen een groep volwassenen voor een groepje kleuters  in hun midden een slaapliedje zong, de zon tussen de bomen toen we met bijna zestig man zaten te trommelen tussen de bomen, de emoties die door mij heen gingen toen ik de werkelijk fabelachtige presentatie zag van Loes, toen zij in haar eentje zonder tekst en alleen met haar mimiek een publiek van honderden mensen wist te boeien bij de afscheidspresentatie. En zo kan ik nog wel even door gaan.

Ja, misschien ben ik een dweil. Ik ga dat niet tegen spreken. Maar na dit weekend zie ik nog meer uit naar de drie weken die ik in augustus hier opnieuw zal zijn. Op deze wonderlijke plek waar ik al zoveel prachtige momenten heb beleefd. En waar ik menig mens heb horen zeggen dat zij het gevoel hadden hier thuis gekomen te zijn.

De krantenverkoper.

De verkoper van de straatkrant, een forse man van middelbare leeftijd met een donker Oost-Europees uiterlijk, zat op zijn klapstoel naast de supermarkt verveeld voor zich uit te staren. Nu ja, hij had een exemplaar van de straatkrant op zijn schoot, maar eigenlijk verkocht hij het gratis Metrokrantje waarvan hij een stapel onder zijn stoel had liggen. Voor het verkopen van de straatkrant had hij immers geen vergunning.

Op sommige dagen waren er genoeg mensen die uit medelijden een gratis krantje bij hem voor een of twee euro kochten.

Maar vandaag had hij z’n dag niet. In twee uur was er maar één persoon geweest die hem wat geld hadden toegestopt.

Een klein, fragiel oud vrouwtje hield voor hem halt met haar boodschappenkarretje.

 “U zit hier bijna elke dag,” sprak ze. “Dat moet erg vermoeiend voor u zijn op zo’n ongemakkelijke stoel. Krijgt u geen last van uw rug?” De man keek haar vragend aan. Hij verstond slechts enkele woorden, want hij was nog niet zo lang in Nederland. “Krantje?” Hij wuifde met een brede lach op zijn gezicht naar haar met de straatkrant.

“Ik hou het zelf nog geen tien minuten uit op zo’n stoeltje”, ging de vrouw onverstoorbaar verder. “Last van mijn heup, weet u. Ik ben er vorig jaar aan geopereerd nadat ik gevallen was, maar het is nooit meer goed gekomen. Echt een kwaal van oude mensen, zo’n gebroken heup. Mijn buurman is bijna tachtig en die heeft drie jaar geleden zijn heup gebroken. Ik heb hem toen nog in het ziekenhuis bezocht. Bij mij is hij ook langs geweest. Het is nog een kranige man, hoor. Hij loopt wel met een stok, maar beter dan ik.” De vrouw was met haar boodschappenkarretje zo gaan staan dat er niemand tussen haar en de krantenverkoper door kon. De man zag dat een voorbijganger een krantje wilde kopen, maar dat hij besloot om door te lopen toen er mensen zachtjes tegen hem aan duwden omdat ze er bijna niet langs konden.

“Weet u, sinds zijn vrouw is overleden komt de buurman elke woensdag bij mij een kopje koffie drinken. Vindt u dat niet aardig? Hij is nog zo bij z’n positieven. Gaat elke dag met z’n hondje een half uurtje wandelen in het parkje. U weet misschien wel, daar achter bij de kerk.”

De krantenverkoper grijnsde haar toe met iets van wanhoop in zijn blik. Waar had deze oude vrouw het toch allemaal over? Waarom liep ze niet gewoon door. Vanuit zijn ooghoeken zag hij een bekende klant aan komen lopen. Deze stopte altijd om hem wat geld toe te stoppen. Maar ook zij liep nu door met een meewarige uitdrukking op haar gezicht, die hij interpreteerde als “Ik zie dat je nu even bezig bent. Een ander keertje maar weer”.

Het oude vrouwtje hield niet op met praten en omdat hij totaal geen idee had wat ze allemaal zei probeerde hij het nog eens en zwaaide hij opnieuw met zijn ene straatkrantje.

“Ach, ik hou u helemaal van uw werk. Neemt u mij niet kwalijk. Geeft u mij maar zo’n Metrokrantje.” Ze wees hem op de stapel kranten onder zijn stoel. Grijnzend pakte hij de bovenste en reikte hem haar aan. “Dat is erg aardig van u. Zo’n gratis krantje is altijd nog heel leuk om te lezen, vindt u ook niet? Gooit u hem maar in het wagentje. En lief dat u zo goed naar mij geluisterd hebt. Ik ga nog even naar de bakker om wat koekjes te kopen. Die zijn lekkerder dan die uit de supermarkt. Nu moet ik echt naar huis, want de buurman komt zo. Nou, bedankt hoor. Dag meneer.”

En terwijl de krantenverkoper haar verbouwereerd nakeek liep ze schuifelend met haar wagentje verder het winkelcentrum in. 

Pleidooi voor het weer grootschalig in ere herstellen van de wonderlijke hennepplant.

Het schrijven van een blog is behalve leuk ook heel tijdrovend. Gelukkig zijn er altijd mensen die hun visie op bepaalde zaken in de wereld via hun schrijverstalent met de rest van de wereld willen delen. Bijgevoegde (geredigeerde) teksten heb ik zonder toestemming uit de reacties op het artikel gejat, dat je lezen kunt op:  

http://www.nrc.nl/mode/2012/12/14/naar-een-groenere-mode-doorbreek-de-cirkel-van-kopen-kopen-kopen/

Het leekt me de moeite waard om ze onder de aandacht te brengen via mijn blog.

Reactie door: Wernard Bruining

We gebruiken vervuilende katoen en rijden in auto’s met vervuilende verbrandingsmotoren, verstikken de zeeën met niet afbreekbaar plastic gemaakt van aardolie omdat hennep verboden is onder het mom dat je er cannabis van kunt maken.

Die leugen regeert of moeten we zeggen terroriseert de mensheid al sinds 1937 toen de marihuana tax act werd ingevoerd.

Hennep is de grootste opnemer van Co2 per hectare van alle landbouwgewassen, het gewas heeft geen kunstmest nodig of pesticiden, kan geteeld worden op gronden die te arm of te droog zijn voor reguliere landbouwgewassen, zoals in derde wereld landen waar in het warme klimaat meerdere oogsten per jaar mogelijk zijn.

De hennepzaad olie kan gebruikt worden voor de productie van bio-afbreekbaar plastic, of om dieselmotoren schoon op te laten draaien zoals de originele bedoeling was van Rudolp Diesel.

De vezel is geschikt voor kleding die sterker is, langer meegaat, minder snel vuil opneemt en dus ook minder vaak gewassen hoeft te worden als katoen.

En ja, de THC rijke variant is geschikt als medicijn bij chronische pijn, depressie, slapeloosheid, Parkinson, Fybromyalgie, ADHD, epilepsie en nog veel meer.

En ja, als je het rookt voor je plezier kan je er high en blij van worden, liefdevol en tolerant, geen wonder dat hennep verboden is door een stel lelijke, chagrijnige oude mannen! Welkom in hun donkere, giftige wereld visie, houden zo, of gaan we er ooit iets tegen doen?

Reactie door: Will Boll
Hennepkleding is op steeds meer plekken verkrijgbaar en heeft bijzondere eigenschappen die het tot een fijne stof maken. Wat is hennepkleding?

Hennepkleding wordt gemaakt van hennepvezels. Het voelt niet zwaar of grof aan, maar is juist lekker licht en zacht. Tegelijkertijd is hennepkleding bijzonder sterk. De levensduur van kledingstukken gemaakt van hennepvezel is dan ook aanzienlijk langer dan die van de meeste andere materialen. Hennepkleding is uitermate geschikt voor mensen die een gevoelige huid hebben doordat het een hoog vochtopnamevermogen heeft en van nature antibacterieel is.

Naast het draagcomfort is er nog een goede reden om voor kleding gemaakt van hennepvezel te kiezen. Hennep is namelijk bijzonder duurzaam. Deze plant is gemakkelijk te telen en groeit snel. Daarnaast wordt de grond niet uitgeput, maar werkt hennep als een natuurlijke bemester. Hennepplanten groeien hoog en dicht bij elkaar, hierdoor kunnen er veel planten op een klein oppervlak groeien en is er weinig ruimte voor onkruid. Onkruidverdelgers zijn daardoor nauwelijks nodig (Opmerking van mij: Hé, Monsanto en DuPont. Viespeuken. Ik vermoed dat jullie wel heel erg tegen de hennepteelt zijn.)

De teelt van hennep is dus zeer ecologisch en door de lange levensduur van de kleding is het geen wegwerpartikel.

Behalve kleding zijn er nog veel andere producten die van hennep worden gemaakt, ook voedingsmiddelen. Denk bijvoorbeeld aan hennepolie en henneppasta. Daarnaast kan er papier en medicijnen van hennep gemaakt worden. Vroeger werd hennep veel gebruikt in de scheepvaartindustrie, bijvoorbeeld voor de productie van het touwwerk en de zeilen.

Tegenwoordig is er een mooie selectie hennepproducten verkrijgbaar, vooral via internet. Naast de gebruikelijke kledingstukken als broeken, shirts, sokken, ondergoed en truien zijn er ook veel accessoires van hennep te koop. Denk aan beurzen en tassen. Ook zijn er mooie yoga-artikelen van hennepvezels verkrijgbaar, zoals yogamatten en meditatiekussens.

De hennepplant heeft veelal een negatief imago dat wordt geassocieerd met marihuana, waar het een grondstof voor is. Dat is jammer, omdat hennep veel goede kwaliteiten heeft die in allerlei producten kunnen worden toegepast. Hennep werd dan ook lange tijd in textiel verwerkt, totdat het door haar slechte imago uit de mode raakte. Ook de Opiumwetten hebben het verbouwen van hennep tegengewerkt, waardoor telers en fabrikanten ontmoedigd werden de vezel te gebruiken. Vervolgens begon de nauw aan de aardolieproductie gelieerde kunstvezelindustrie aan haar opmars.

Inmiddels begint hennep weer in de mode te raken. Om te beginnen vinden veel mensen duurzaamheid belangrijk en is hennep bij uitstek een verantwoorde vezel. Ook hebben veel mensen een afkeer van synthetische vezels en ontdekken ze het draagcomfort van hennepkleding. De onverwoestbaarheid van hennepkleding wordt ook gewaardeerd en daarnaast wordt het verbouwen van hennep voor kleding weer aangemoedigd.

Vooral via internet kun je gemakkelijk aan kleding gemaakt van hennep komen. Een bekende winkel is http://www.natuurstoffen.nl, die ook een vestiging heeft in Groningen. Ook http://www.ecotex.nl en http://www.naturalwear.nlverkopen deze kleding. Hennepkleding is er voor mannen, vrouwen en kinderen. De kledingstukken zijn er in diverse stijlen, van casual tot modern en in allerlei kleuren. Sommige van deze sites verkopen ook accessoires van hennep en woonartikelen. Kijk hier eens http://www.leefbiologisch.nl/duurzame-kleding-van-hennep/