Veranderingen

De afgelopen jaren is ons leventje drastisch veranderd. We zijn verhuisd, hebben er twee prachtige kleinkinderen bij gekregen en Paula heeft ruim een jaar geleden darmkanker gehad. Gelukkig is ze, na bestraling en een operatie, daarvan inmiddels weer hersteld, al is haar gezondheid nog erg broos.
Elke maand zitten wij wel een paar keer bij de dokter, de fysiotherapeut of in het ziekenhuis. Allemaal voor het goede doel, zullen we maar zeggen.
Ik vind het fijn om goed voor haar te zorgen en doe dat volgens haar ook goed. 
We wonen, nadat we ons huis in Schiedam voor een goede prijs hebben verkocht, nu in Drenthe op bijna tweeduizend vierkante meter in een landelijke omgeving met een doorgaande weg voor onze deur. Maar wel met een overdekte waranda en een diepe tuin achter ons huis met een zomerhuisje, wat vijvers en een kleine boomgaard.
Omdat we verder van de bewoonde wereld zitten dan voorheen hebben we na jaren maar weer eens een autootje aangeschaft. Tot nu toe hebben we daar veel lol van gehad.
In en om het huis wordt stevig geklust en de komende jaren zullen wij ons paradijsje verder inrichten. 
Zoals altijd is onze lijst met wensen groot en het is beslist niet zeker dat al onze wensen vervuld zullen worden. Gelukkig hoeft dat niet. We zijn niet blind voor het vele goede dat ons ten deel is gevallen en beseffen best dat velen het minder goed hebben dan wij. Ook dat alles in een keer van je kan worden afgenomen en tijdelijk is.
Maar nu hebben we het beiden hier prima naar onze zin en zijn blij dat we hier wonen.

Sinds kort krijgen we in een klein gezellig cafeetje les in bridge, gaat Paula naar naailes en ren ik hier door de bossen omdat ik dat heerlijk vind en om mijn conditie op peil te houden.
Ook omdat we vaak op stap zijn en we veel bezoek ontvangen is ons leventje drukker dan ooit. Maar gelukkig met veel momenten waarop het wat rustiger is.
Om ons heen zien we dat ook de wereld behoorlijk aan het veranderen is. Elk weldenkend mens beseft dat we in een grote en gevaarlijke overgangstijd leven waarin van alles mogelijk is.
Een tijd die veel problemen met zich brengt maar ook veel kansen biedt. Een tijd waarin de onzekerheid over de toekomst velen angstig maakt, depressief of beide.
Zelf heb ik daar geen of erg weinig last van en Paula ook niet. Mogelijk dat we blind zijn voor al het naars dat kan gebeuren of beseffen we maar al te goed dat door je druk of zorgen te maken je voorbij gaat aan het vele goede dat er ook is. Zonde van je tijd.
We weten dat we zelf telkens de gevaren creëren die ons bedreigen, maar ook de kansen. Dat geldt voor ons eigen kleine wereldje maar ook voor de wereld om ons heen.
We beseffen dat dit niet anders kan. Stilstand is achteruitgang, al wil verandering zeker niet altijd zeggen dat dit vooruitgang voor iedereen is. Dat is het nooit geweest en zal het ook nooit worden.
Gelukkig kunnen we ons meestal aan die veranderingen aanpassen. En er zo naar leren kijken dat we er ons goed bij voelen. Al kost dit soms wat moeite en gaat dit niet altijd.
Jezelf als een mazzelpik  zien helpt daarbij. Ook het leren accepteren dat shit behoort bij het leven.
Dat je leren kunt om het beste te halen uit de veranderingen die je persoonlijk treffen. En in ons geval is dat tot nu toe aardig gelukt.

Drenthenieren

Twee jaar geleden lukte het niet om ons huis te verkopen voor de prijs die we in gedachten hadden. Daarom hebben we het uit de verkoop gehaald. En toen we het opnieuw te koop aanboden was het notabene binnen een week verkocht voor een bedrag dat hoger is dan we wilden hebben.
Hiervan hebben we geleerd dat, omdat de mensen zich gemakkelijk gek laten maken, het investeren in een koophuis loont. Mits je niet te hebberig bent en geduld hebt.
Daarbij is het natuurlijk mooi meegenomen dat we de komende tien jaar minder dan 1,5% rente betalen voor de hypotheek van ons nieuwe huis. Dat we gekocht hebben in Drenthe, waar we een nieuw leven zijn begonnen. En dat bevalt ons goed.