Brief aan Jezus.

In 2004 schreef ik een brief aan Jezus, de zoon van God. Ik heb hem nooit op de post gedaan. Achteraf vermoed ik dat de postzegels op waren. Ik had toen nog geen blog dus verdween de brief in het rommelarchief. Maar bij het doorspitten van de troep die ik door de jaren heb gefabriceerd vond ik de brief terug. Na enige aarzeling zet ik hem nu maar op internet, want zoals iedereen weet is het internet net als God alom aanwezig. Bovendien, wie stuurt er nog brieven met de post?

Ik wil er niemand mee kwetsen, maar mocht dit toch gebeuren dan is dit meegenomen.

Vooral in de staart van de brief staan wat zinnen die pijnlijk duidelijk maken hoe ik naar het leven kijk.

Ik had de behoefte om dit te delen en neem de weerstand die dit oproepen zal bij sommigen voor lief.

Mocht God geen tijd hebben om hem te lezen of aan zijn zoon te geven, het is immers in deze verwarde tijden vreselijk druk aan de hemelpoort met al die mensen die zomaar ineens uit het leven worden weggerukt, dan is er vast wel iemand op internet die hem leest.

Januari 2004

Beste Jezus.

Zoals je wel zult weten worden de brieven aan jouw vader op de internet site van de Evangelische Omroep gepubliceerd. En het zijn zeker niet de minsten die een brief hebben geschreven. Zo is voor Leon de Winter jouw vader een intrigerende uitvinding, die niet onderdoet voor de uitvinding van het vuur of die van het wiel. En ziet hij hem als een antwoord op het menselijk tekort. 

Het is een brief geschreven vanuit de hersens en niet met het hart. Jouw vader als “een creatie van zoogdieren met een hersenafwijking.” Een standpunt waar meer agnosten zich in zullen vinden.

Jouw vader is volgens Leon slechts een hersenspinsel, Jezus, maar wel één dat de mensen behoorlijk bezig houdt.

In veel brieven op de site, die ik terloops doorlees, vind ik een groot ontzag voor je vader. Als hij in zeven dagen deze wereld heeft geschapen, dan is dat ontzag beslist terecht. 

Men komt bijna jubelend uit voor de eigen zwakheid en vraagt daar vergeving voor.  Dat jouw vader kwade bedoelingen zou hebben met deze wereld gaat er niet in. Al vraagt menigeen zich vertwijfeld af wat de zin is van alle ellende die er bestaat.

Aanbidding kom ik ook tegen. Zoals in de brief van Willem Aantjes, oud-politicus en medeoprichter van het CDA, die moest aftreden omdat hij zijn lidmaatschap van de SS had verzwegen. 

Lezers van de brief waren getroffen door wat één van hen de ‘bergrede’ van Aantjes noemde. 

Wat me aanspreekt is, dat hij er aan durft te twijfelen of jouw vader wel je vader is en niet je moeder. 

En bijna blasfemistisch wordt het als hij oppert dat jouw vader misschien niet je moeder maar onzijdig is.

Bomhoff, die als minister van de lijst Pim Fortuyn in het kabinet Balkenende I heeft gezeten en die samen met Heinsbroek verantwoordelijk was voor de val van dit kabinet, stelt dat de christenen wel gelijk moeten hebben, want hoe zou het christendom anders al zo’n tweeduizend jaar kunnen bestaan. Een wat naïeve redenering voor iemand die wiskunde heeft gestudeerd en die als hoogleraar in de economie er toch niet van verdacht kan worden dat hij onnadenkend zijn gedachten uitspreekt. En ook hij maakt zich klein als hij zich aan jouw vader verontschuldigt voor zijn gebrekkig zoeken naar de juiste woorden.

Afgezien van de brieven die er op de site van de Evangelische Omroep staan zijn er ook brieven die mensen opsturen naar “God, adres: hemel.” André Rouvoet van de ChristenUnie heeft voorgesteld om deze te verzamelen en door te sturen naar Jeruzalem, waar een rabbijn ze ongelezen in de kachel...eh...klaagmuur stopt.

In Israël zelf gaan ze nog verder. Het Israëlische telefoniebedrijf Bezeq biedt zijn klanten de mogelijkheid

e-mails naar God te sturen (geen spam). De uitgeprinte elektronische brieven worden tweemaal per week naar de Klaagmuur in Jeruzalem gebracht, waar de geschreven gebeden tussen de stenen worden gestoken. Wekelijks komen er zo’n tweehonderd uit heel de wereld. Saillant detail is dat een Israëlische burgerrechtenbeweging de posterijen beschuldigd heeft van schending van het briefgeheim omdat die vijftien jaar oude brieven aan God op hun website hadden gepubliceerd

Als je verder speurt op internet, vind je zelfs brieven die kinderen aan jouw vader hebben geschreven. Ik hoop dat hij gevoel voor humor heeft, want sommigen zijn echt leuk. Wat denk je van deze?

Lieve God,
Ik heb er spijt van dat ik zo laat kwam op de zondagsschool maar ik kon mijn onderbroek niet vinden.
Robert.

De volgende vind ik zelf wel een diepe, al hoeft van mij de goedbedoelde raad niet worden opgevolgd.

Lieve God,
Kunt U nog wat verhalen schrijven. We hebben ze allemaal al gelezen en beginnen opnieuw.
Bij voorbaat dank,
Emmy.

Dat ik deze brief aan je schrijf, Jezus, laat zien dat ik er vertrouwen in heb dat hij gelezen zal worden. Misschien kijk je zelfs wel over mijn schouders mee. En het is ook niet uitgesloten dat jij de vingers stuurt, die deze letters typen. De wereld is complex en ik weet niet meer wat ik moet geloven. Velen hebben zich reeds tot jou gewend en nu is het mijn beurt.

Al ben je springlevend in de harten van velen,  gelukkig ben je al jaren dood. Ik behoor niet tot de velen die verlangen naar jouw terugkeer. Je korte aanwezigheid op aarde heeft zulke ingrijpende gevolgen gehad, dat  een hernieuwde kennismaking onverdraaglijk zou zijn. Dat de jongste dag met de wederopstanding nog niet heeft plaats gehad zal voor veel echte gelovigen vermoedelijk een teleurstelling zijn. Maar ik verwacht er niets goeds van, dus blijf maar weg.

Het is triest dat jouw korte leven bijgedragen heeft aan een wereldomvattende krankzinnigheid. 

Als zoon van iemand die alwetend is en voor wie niets verborgen blijft heb jij ook vast voorzien, dat er in jouw naam de vreselijkste misdaden zouden worden begaan. Terwijl jij slechts liefde predikte en gebood om de andere wang toe te keren, indien men werd geslagen. Maar is het jou of je vader kwalijk te nemen dat jullie beiden niet in staat zijn geweest om dit te voorkomen?  Of dit vermoedelijk zelfs niet wilden voorkomen?

Wie verlangt er nog naar een hemel als het paradijs op aarde te vinden is? En het is juist dit verlangen dat de mensen zo onberekenbaar maakt.

Waren het vroeger maffe christenen die voor hun geloof de wreedste folteringen ondergingen, tegenwoordig zijn het de fundamentalistische moslims die door zichzelf en anderen op te blazen een bijdrage willen leveren aan de vestiging van het paradijs op aarde. 

Zij menen hiervoor een one-way ticket  naar het hemelse paradijs te mogen ontvangen. Hoe wanhopig, fanatiek of gestoord moet je zijn om dit te doen!

Je hoort al dat ik begrip heb voor de terughoudende opstelling van jou en je vader. Dat jullie je macht niet gebruiken om het hier op aarde voor iedereen naar de zin te maken. Het lijkt wel of jullie op vakantie zijn, al weet ik dat dit niet zo is.
Ik ben maar een kleine, kwetsbare en sterflijke mens. Het is maar goed dat ik niet weet welke vragen ik aan je zou moeten stellen Jezus, want ik zou de antwoorden toch niet begrijpen.
Ik weet alleen dit. Leed maakt net zo zeer deel uit van het bestaan als vreugde. Het duister en het licht kunnen niet zonder elkaar. Het is een voorwaarde voor ons bestaan. En dat maakt deze aarde compleet en vreselijk in haar schoonheid. 
Dus Jezus, eigenlijk heb ik geen vragen. Ik hoop alleen dat degenen die in jou geloven in dit geloof houvast en troost in vinden. Want in tijden zoals deze hebben ze je meer dan nodig.