Afscheid.

Terwijl de computer nu al een half uur gescand wordt op malware en inmiddels bijna 200 infecties heeft gevonden, waarvan er 166 in het systeemregister, maak ik van de gelegenheid gebruik om een stukje te schrijven voor mijn nieuwe blog.

Ho, correctie. Die slimme fabrikant heeft het programma zo ontworpen dat ik wel de infecties kan zien maar, in tegenstelling tot hun informatie, niet kan verwijderen, tenzij ik het programma natuurlijk aanschaf.  Wow, do they think I’m a sucker for a penny?

Nee, dus. Microsoft heeft ook gratis windows hulpprogramma’s die gevonden infecties wel verwijderen. Nu, dan laat ik deze maar het vuile werk opknappen. Bij deze.

Vandaag hebben mijn SLB-leerlingen op een allerhartelijkste manier afscheid van mij genomen omdat dit mijn laatste werkweek is. Vanaf komende maandag heeft Nederland er weer een gepensioneerde bij.

Het afscheid was nogal onverwachts. En het waren leuke cadeautjes die ik van ze kreeg. Een mooie plant, wat lekkers in een grote beker en een kanjer van een afscheidskaart die geluid maakt.

Ook al zit het er niet in dat ze allemaal de eindstreep halen, ik gun het ze het van harte. Sommigen van hen hebben het op dit moment helaas gewoon te moeilijk in hun privésituatie. Misschien dat zij dan op een ander ogenblik kunnen laten zien dat ze het wel kunnen.

Dat brengt me gelijk bij oefening 7, die gaat over het nemen van afscheid.

Neem telkens een ander of een andere situatie in je hoofd en een moment van afscheid. Schrijf de (bijna) laatste woorden op die je tegen die ander zegt. Laat de lezer in het ongewisse wie die ander is en wat de situatie is.

Afscheid van Gnöckel.

Nou, ik geloof wel dat ik alles bij me heb. Eens kijken. Een kaart, een kompas, wat toverbonen in mijn knapzak voor onderweg, condooms en mijn pinpas. Het ga je goed Gnöckel en maak je over mij maar geen zorgen. Kom hier, een laatste knuffel.

Afscheid van Peggy.

Maybe this is the last time we see each other. I’ll miss you nou al. Kisses.

Afscheid van een slechte gewoonte.

Ik ben toch wel heel erg hardleers. Als ik zo door ga dan kom ik vroeg of laat flink in de problemen. Deze keer stop ik er echt mee. Ik meen het.

Afscheid van een slecht mens.

Dat zal wel pijn doen. Ik kan het niet aanzien dat je zo lijdt. Nog iets te zeggen? Het spijt me. Jij zou precies hetzelfde met mij gedaan hebben, alleen wat langzamer. Daar ga je.

Afscheid van de winter.

Rot maar op.

Afscheid van het snoepen.

Nou, vooruit dan maar. Alleen omdat je zo aandringt.

Afscheid van het blowen.

Als ik deze stick op heb wacht ik een paar weken voor ik wat nieuwe bubblegum haal. Nou ja, in ieder geval de rest van de week.

Afscheid van een mooi meisje.

Ik blijf nog even. Goed?

Afscheid van 40 jaar werken in loondienst.

Hè, hè. Dat was dat.

Zelf nog graag even afscheid nemen? Laat het me weten en ik verwerk je bijdrage (eventueel anoniem) in mijn blog.