De tandarts.

Voor het moment (en waarschijnlijk voor altijd) nemen we even afscheid van onze lesbo Daan. Ik heb haar te kort gekend om nu al een band met haar te hebben en daarom valt het afscheid gemakkelijk. Tijd voor iets anders.

Oefening 3. Beschrijf in minder dan 406 woorden zo realistisch mogelijk een gebeurtenis die je onlangs hebt meegemaakt en de gedachten die je daar bij had.

Toen ik vanmorgen bij de tandarts lekker comfortabel in de stoel zat voor de halfjaarlijkse controle, bedacht ik dat het beschrijven van de gedachtestroom terwijl je kies wordt gevuld ook een mooie schrijfoefening is. Dus terwijl hij me zei dat mijn tandvlees een heel klein beetje ontstoken was, er wat tandplak verwijderd moest worden en dat hij linksonder een gaatje had gezien dat hij nu wel gelijk even zou vullen, concentreerde ik mij op mijn gedachten. Niets. Helemaal niets. Behalve dat ik niet wist hoe erg het deze keer met mijn tandsteen was en maar hoopte dat het meeviel.

Met een apparaat dat ultrasone trillingen af geeft werd eerst het tandsteen in mijn mond los getrild.

Met een curette pulkte de tandarts hierna voorzichtig tussen mijn tanden het tandsteen en wat achtergebleven voedselresten weg. Ik voelde hoe het haakje soms achter de tanden in mijn onderkaak bleef hangen, maar een onaangenaam gevoel was het niet. Nu was het tijd voor het gaatje in mijn kies.

Terwijl de boor een hoog zoemend geluid maakte vroeg de tandarts mij of ik me wat wilde ontspannen en mijn mond wat verder open wilde doen.

Ik dacht juist dat ik lekker ontspannen was en dat mijn mond wagenwijd open stond, maar bij nader inzien was ik minder ontspannen dan ik gedacht had. Ik opende mijn gebalde vuisten en voelde nu pas hoe de spanning in mijn bovenarmen weg zakte.

Ondertussen ging het boren door en ik bedacht dat als hij zou uitschieten de boor waarschijnlijk door mijn wangen zou gaan. Of zou hij misschien in mijn tong blijven steken. Zou je in je mond in zo’n geval een fatale bloeding kunnen krijgen? Ik bedoel, wat zou ik in zo’n geval moeten doen? Mond dicht houden? Kiezen op elkaar?

De tandarts vertelde me dat hij nu een ringetje om mijn kies deed. Ik herinnerde me dat hij dit bij een eerdere behandeling ook had gedaan. Nu weet ik dat dit nodig is omdat anders de composietvulling aan de andere kiezen kan blijven plakken. Dus het boren zat er al weer op. Dat was snel gegaan.

Nadat de vulling was uitgehard, wat slechts een minuut of zo duurde, verwijderde hij het ringetje weer. Net als bij binnenkomst schudde hij mijn hand toen ik van de stoel was opgestaan en zei me dat ik bij de assistente een nieuwe afspraak kon maken. Gelukkig hoef ik pas op 1 september terug te komen.